Voorwoord & Terugblik


Hier voor u de nieuwsbrief van 2018. Onze eerste digitale nieuwsbrief! 
Wellicht raar de eerste nieuwsbrief pas in de maand december, het is dan ook een heel bewogen jaar geweest. 
 
Een korte terugblik
In januari zijn we gestart bij onze nieuwe moederorganisatie ONS welzijn te Oss. Na twee jaar overleg, zoeken en afstemmen met zowel Dichterbij, allerlei welzijnsorganisaties waaronder ONS welzijn en de betreffende gemeentes in Brabant Noordoost, is de keuze voor ONS welzijn definitief geworden.Met het WMO gedeelte van ons werk en de daarbij bijbehorende uren zijn we met 4 consulenten ondergebracht bij deze welzijnsorganisatie. Ook alleen de WMO  vrijwilligers zijn met ons mee gegaan. In april heeft Sophie Dirkse zich als consulent bij ons aangesloten. 

We hebben inmiddels veel werk verzet, Blink zonder secretariaat vraagt om een aangepaste werkwijze. Het registratiesysteem was pas tegen de zomer op orde en we moesten onze weg vinden binnen deze nieuwe organisatie. Nu is het december en kunnen we zeggen dat we goed ingeburgerd zijn en een nieuwe balans gevonden. 

We hebben als team ook een flinke opdonder gehad! Een deel van ons team achterlaten bij Dichterbij was één ding maar om afscheid te nemen van  onze dierbare collega Elma, dat was een heel hard gelag. In juli is zij na een dappere strijd aan de gevolgen van Alvleesklierkanker overleden.   
Tegelijkertijd zijn we dankbaar dat we al die tijd nabij zijn geweest en we tot aan het einde van haar ziekteproces mochten “meelopen”. Iemand verliezen die al zolang bij Blink hoort, een drijvende kracht is en een betrouwbare collega, dat doet pijn. In deze nieuwsbrief leest u een Im memoriam over haar. 
Als collega’s hebben we elkaar gesteund en voor elkaar gezorgd, dat kunnen we met onze hand op ons hart zeggen, dat heeft ons getroost. 
 
Nu staan we hier aan het eind van dit jaar. Het was een jaar met hobbels en opnieuw in balans komen, maar met veerkracht is het gelukt! 
 
Blink is blij dat u er ook nog bent en we op u mochten rekenen! 
De werkzaamheden van vrijwilligers gaan gewoon door, de hulpvragers hebben u nodig! Daar doen we het voor samen met u. 
We danken iedereen voor zijn/haar inzet van afgelopen jaar en wensen alle vrijwilligers en hun naasten een prachtig uiteinde en een geweldig 2019 toe. 

Als u er voor gaat, dan doen wij dat ook, daar kunt u van op aan!

Im memoriam



Op maandag 9 juli is Elma van den Bergh op 55-jarige leeftijd in bijzijn van haar dierbaren in haar vertrouwde omgeving gestorven. Elma heeft 31 jaar bij Dichterbij gewerkt, waarvan de laatste 9 jaar bij Blink als consulent in de regio Oss en de regio Land van Cuijk. Met passie en enthousiasme zette zij zich in voor haar werk. Zij genoot van het contact met collega’s, hulpvragers en vrijwilligers. Zij was fanatiek, daadkrachtig en behulpzaam naar de mensen met wie zij in verbinding stond.

Vorig jaar maart 2017 kreeg Elma te horen dat ze ernstig ziek was. Toch bleef zij altijd positief en vol goede moed en door zo met haar ziekte om te gaan, bleef zij voor ons een collega om trots op te zijn. Helaas heeft zij het leven waar ze zo van hield, los moeten laten. We herinneren haar als een lieve en betrokken collega en zullen haar en haar visie, humor en betrokkenheid erg gaan missen. Haar nabestaanden wensen we veel kracht toe met het verlies van hun dierbare Elma.

Even voorstellen: de fotograaf van Blink!


Wie ben je en waarom sta je met een interview in deze uitgave?
Mijn naam is Carla Walk en ik woon in het Brabantse Velp bij Grave. Dit jaar ben ik gevraagd om voor Blink te fotograferen door Doreth. Daar hoefde ik geen seconde over na te denken, zo’n mooie opdracht, ik zei meteen Ja. Hieronder vertel ik wat over mijn fotografie en waarom ik het zo leuk vind om jullie te mogen fotograferen.
 
Wat heb je eigenlijk met fotografie en hoe is dat zo gekomen?
Fotograferen vond ik altijd al leuk, deed dat op gevoel, zonder de techniek goed te kennen. In 2013 had ik een moeilijk jaar en was op zoek naar afleiding, een hobby waar ik ook andere mensen leer kennen. Heel toevallig kwam er een cursus fotografie voorbij, sindsdien ben ik verslaafd…. Al een hele mooie camera met lenzen aangeschaft. Ik heb veel opleidingen, cursussen, workshops gevolgd om te ontdekken waar ik nu het beste in ben en waar ik zelf energie van krijg. Ook ga ik vaak met anderen op reis om te fotograferen,  o.a.IJsland, Frankrijk ( een jaarlijkse trip), Portugal. Door deze uit de hand gelopen hobby, kom ik op zoveel plaatsen, ontmoet ik allerlei mensen dat had ik nooit voor mogelijk gehouden. Ook heb ik mensen ontmoet die nu dierbare vrienden zijn geworden. De fotografie heeft me veel gebracht. 
 
Mijn grote voorkeur is straatfotografie en portretten, iedere foto is een verhaaltje, ik probeer iedereen mooi, maar ook zo natuurlijk mogelijk te fotograferen. Spontaan, vrolijk, soms nadenkend, gewoon iemand fotograferen zoals diegene is.  De natuur fotograferen is ook fijn, daar wordt je rustig van en ben je lekker buiten.

Waarom vind je het leuk om voor Blink, als vrijwilliger op deze manier een bijdrage te leveren?
In mijn drukke leven, werken, fotografie, familie, mijn huis, reisjes, veel vrienden, sporten, kan ik geen tijd vrij maken om me op vaste tijden bezig te houden met vrijwilligerswerk. Op deze manier, zo af en toe als er een vraag is lukt me dat wel, en kan ik toch    aan zo’n mooie organisatie een kleine bijdrage  leveren.
 
Wat vind je leuk aan het fotograferen van mensen?
De interactie met degene die voor de camera staat is voor mij een uitdaging. Krijg ik de ander ontspannen, durven ze in mijn lens te kijken, gaan ze in op de vragen die ik stel, voelen zij zich op hun gemak, dat lukt eigenlijk altijd en daar word ik dan weer enthousiast van.  
 
Hoe is het voor jou om naar de hulpvrager en vrijwilliger toe te gaan om een fotoshoot te doen?
Met de mensen van Blink heb ik afgesproken dat ik alleen jullie namen krijg en het adres, verder weet ik niets van jullie.  Ik bereid me dus niet voor, ik bel aan, dan ben ik vooral heel benieuwd welke bijzondere mensen ik weer mag ontmoeten!
Dan probeer ik door gewoon mezelf te zijn, in contact te komen en ga ik beginnen met fotograferen. Ik merk dat het begin altijd even wennen is, na 10 minuten komen de mensen zelf al met ideetjes en worden ze enthousiast over de foto’s.
 
Ik heb bewondering voor de vrijwilligers dat zij zo trouw zijn aan de hulpvrager. De hulpvragers zelf zijn mooie mensen die om hulp vragen en dat aanvaarden, en wat ik zie, ze worden er erg vrolijk van. Meestal blijf ik een half uurtje, drie kwartier om te fotograferen, en ga altijd tevreden weg, het zijn zulke leuke ontmoetingen. En besef me dat het leven niet voor iedereen gewoon en gemakkelijk is, dat er soms hulp nodig is en deze wordt gegeven door de vrijwilligers van Blink.
 
Wat wil je zeggen tegen alle mensen die je nog voor Blink voor je lens krijgt?
Je hoeft niet zenuwachtig te zijn voor mij als fotograaf, of bang te zijn voor mijn camera, er komen alleen maar mooie foto’s uit die niet alleen voor Blink maar ook voor jouzelf zijn. Want stiekem maak ik niet alleen foto’s voor Blink, ik maak ook een paar mooie foto’s van jou alleen!

 
Wil jij met je maatje op de foto? Neem contact op met jouw consulent!
Valerie en Trudy zijn al vijf jaar een koppel 
“Wij zijn een heel bijzonder stel” 

 
Om de week haalt Trudy Valerie op en gaan ze samen leuke dingen doen. Of juist niet: lekker chillen is ook prima. Ze zouden het niet meer willen missen. 
 
 De achttienjarige Valerie Aben is een hele spontane meid, die lekker van zich afpraat. Ze woont met acht anderen in een woongroep in Heesch; dit heeft alles te maken met het feit dat ze een vorm van autisme heeft. Ze heeft er eigenlijk niet zoveel last van. “Vroeger werd ik heel snel boos als mensen niet deden wat ik vroeg”, vertelt ze, “maar nu heb ik veel meer controle over mijn emoties. En ik kon niet goed tegen lawaai; ook dat gaat een stuk beter.” In het weekend is ze in principe bij haar ouders in Cuijk, die daar een cafetaria hebben. Ook haar broer Wesley is autistisch. Sinds enkele jaren is Valerie niet meer leerplichtig. Maar omdat ze heel creatief is, weet ze haar tijd wel door te komen: “Ik teken en knutsel graag en kijk vaak naar insecten en andere dieren. Laatst heb ik bij de woongroep kikkers gevangen en ze naar een bos gebracht waar ze veilig zijn. Als ik me verveel ga ik naar buiten." Haar creativiteit uit zich onder andere in het maken van de prachtigste kostuums en maskers. Ook weet ze heel veel van edelstenen, de ruimte, de natuur en het menselijk lichaam. 
 
Maatjes 
Trudy Pieters is 55, woont in Grave en is secretaresse van beroep. Haar hobby’s zijn wandelen en fotograferen. “Ik ben 25 jaar actief geweest bij de plaatselijk voetvalvereniging GVV ‘57”, laat ze weten, “op een gegeven moment was het goed om het stokje aan iemand anders over te dragen. Toen ik op de televisie iets zag over maatjes, ben ik gaan googelen en kwam zo bij Blink uit.” Valerie, die al twee vrijwilligster had gehad, was op dat moment op zoek naar een maatje. “Ik kan me onze eerste ontmoeting nog heel goed herinneren”, vertelt Trudy. “Met de Blinkconsulent en Valerie’s vader zaten we aan een tafeltje in de cafetaria. Ze kwam aanlopen en haalde een stukje wimper uit mijn oog. Ik dacht: wauw, wat een griet!” Het klikte dus gelijk tussen de twee. Sindsdien haalt Trudy haar maatje om de zaterdag op in Heesch en brengt haar na het eten naar haar ouders.  
 
Samen 
Trudy en Valerie hebben de afgelopen vijf jaar al heel wat ondernomen: een ballonvaart, helikoptervlucht, bezoekjes aan de kermis, een festival, een vlindertuin en een roofvogelshow. Valerie: “Die helikoptervlucht vond ik het leukst; ik voelde me als een vrije vogel in de lucht. Maar er zijn ook dagen dat we bij Trudy thuis lekker samen kletsen of knutselen. O ja, en de wekelijkse boodschappen doen. Dat is het enige wat ik niet leuk vind.” Ze betekenen veel voor elkaar. “Wat ze doet gaat me aan het hart”, aldus Trudy, “het zijn altijd intensieve dagen, maar het geeft heel veel voldoening. Laatst heb ik voor Valerie een T-shirt laten bedrukken met haar lievelingsfiguur. Ze was zó verschrikkelijk blij! Over haar toekomst maak ik me weleens zorgen. Ik hoop echt dat ze iemand vindt die haar verder helpt ontwikkelen in haar creativiteit.” Ook Valerie zou haar vrijwilligster niet meer willen missen. “Ik kan heel goed met Trudy opschieten”, stelt ze, “we hebben ook best vaak serieuze gesprekken; ik heb heel veel vertrouwen in haar.” Waar Trudy aan toevoegt: “Valerie is een heel bijzonder meisje en samen zijn wij een heel bijzonder stel.”  



 

Dankwoord jubilarissen

Rond deze tijd van het jaar is het een mooie gelegenheid om de jubilarissen van dit jaar nogmaals in het zonnetje te zetten.
Al 5, 10, 15 tot zelfs 20 jaar al vrijwilliger!

Dit heeft u te danken aan uw vastberadenheid, doorzettingsvermogen en bovenal het hebben van een heel groot en warm hart.
We willen alle jubilarissen nogmaals feliciteren!

 

 

Afscheid Ine van de Goor

15 jaar geleden ben ik bij Blink begonnen als vrijwilliger voor de functie contactpersoon voor vrijwilligers. Dit houdt in dat ik een aantal vrijwilligers die actief zijn bij een cliënt de contacten onderhoud door ze elke 3 maanden te bellen en evt. kleine problemen samen met hun op te lossen wat zeer op prijs gesteld werd. Ik heb hele fijne maar ook verdrietige dingen mogen delen met een aantal vrijwilligers. 

Nu 15 jaar later ben ik ervan overtuigd en in overleg met Bauke van mening dat deze functie overbodig is geworden omdat de vrijwilligers van deze tijd zelf de weg vinden en altijd een beroep kunnen doen op de consulenten.  

Ik heb met heel veel plezier deze functie vervult en wil daarom ook iedereen bedanken voor de fijne en warme tijd die ik bij Blink heb mogen hebben. 

Bij deze wens ik iedereen veel succes met het voortzetten van het vrijwilligerswerk. 

Groetjes, Ine!

Benieuwd welke hulpvragen er nog open staan?
Op de hoogte blijven van interessante nieuwtjes?
Een vraag naar team Blink?

Klik op onderstaande buttons!
Facebook
Website
Email